Programmaboekje

Celebrating 5 years Amare

vrijdag 20 november
20:15 uur tot circa 22:15 uur

Programma Concertzaal

Residentie Orkest en Nederlands Dans Theater vieren vijf jaar Amare met twee wereldpremières, dans van wereldniveau, koperfanfare en Stravinsky’s Vuurvogel. 

📳

Zet je telefoon op stil en dim het scherm, zodat je anderen niet stoort tijdens het concert. Foto’s maken is toegestaan tijdens het applaus.


Speeltijden

19.00 uur – Zalen open 
20.00 uur – Aanvang Concertzaal & Danstheater
20.45 uur – Pauze & zaalwissel
21.30 uur – Aanvang Concertzaal & Danstheater
22.15 uur – Verwacht einde

Programma

Waar ga je naar luisteren?

Als het Residentie Orkest en het Nederlands Dans Theater de handen ineen slaan om het eerste lustrum van Amare te vieren, wordt dat een bijzondere belevenis. Bekende choreografen buigen zich over een nieuwe dans op muziek van Max Richter, er klinken klassiekers van Dukas en Stravinsky, en een gloednieuwe compositieopdracht speciaal voor Amare van Bianca Bongers.

Luidruchtig publiek

De beroemde fanfare waarmee Paul Dukas zijn ballet La Péri laat beginnen was eigenlijk een noodgreep. Aanvankelijk opent het ballet met bijna onhoorbare muziek om de exotische sfeer van het sprookjesachtige Perzië, waar het verhaal zich afspeelt, weer te geven. Maar om het indertijd nogal luidruchtige publiek stil te krijgen maakte hij een korte maar stevige introductie in de vorm van een fanfare voor koperblazers. En inderdaad werd de zaal meteen stil en kon het ballet in alle rust beginnen. Vreemd genoeg is deze Fanfare tegenwoordig het enige deel van La Péri dat nog regelmatig te horen is, juist die muziek uit het ballet waarop uitgerekend niet gedanst wordt.

Pulsar

In 1967 ontdekten astronomen een nieuw soort hemellichaam, 2000 lichtjaar van onze aarde verwijderd. Het was een lichtgevend object dat met wiskundige precisie signalen uitzond. Even dacht men buitenaards leven ontdekt te hebben, maar het ging om een pulsar, een snel draaiende ster die uiterst regelmatig elektrische pulsen afgeeft. De ster kreeg de prozaïsche naam CP 1919. Maar voor Max Richter was het voldoende inspiratie voor een nieuw werk waarin hij de astronomische kenmerken van de pulsar in muziek probeert te vangen. Zijn Journey Song (CP1919) is voornamelijk een langzaam golvend klankveld waarin pulsen in verschillende ritmes subtiel om elkaar heen bewegen.  Volgens de componist is het de bedoeling dat de musici uit het hoofd spelen en dan liefst in het donker, alsof de klanken vanuit de duistere diepten van het oneindige heelal op de luisteraar afkomen.

Marne van Opstal en Imre van Opstal over hun nieuwe werk: “Twee dansers keren terug naar een gedeelde geschiedenis en herinnering, en nemen alles mee wat er sindsdien is gebeurd. Muziek en beweging bestaan naast elkaar, waarbij ieder zijn eigen weg volgt. Ze komen samen en gaan weer uiteen, terwijl de muziek geleidelijk toewerkt naar één allesomvattende climax.” 

Zwerftochten door Amare

De afgelopen maanden zwierf componist Bianca Bongers door de diverse ruimtes van Amare. De weerslag van deze ontdekkingstochten is terug te vinden in een reeks composities die ze speciaal voor het eerste lustrum van Amare schreef. Haar fascinatie voor het gebouw is daarom ook terug te vinden in het orkestwerk Dagboek van Amare / Amare Diaries. Daarin zet ze de ruimtelijkheid van Amare om in klank. Voor Bongers is het ‘zien’ verbonden aan het ‘horen’ en heeft een architecturaal ontwerp daarom ook muzikale betekenis. Denk aan licht- en schaduwvlakken, verhoudingen tussen de afmetingen, de verschillende functies van het gebouw, de pilaren die alles bij elkaar houden en waaraan de hele constructie ‘hangt’. Ze begon vanuit de overtuiging dat als iets binnen de architectuur mogelijk is, het binnen de muziek ook mogelijk moet zijn. Elk bezoek was als een ontmoeting met het gebouw: eenmaal verlaten en met zelfreflectie, de andere keer levendig en expressief. Het resulteerde in een stuk opgebouwd uit een veelheid van muzikale vlakken, duidelijk omlijnd maar volledig vrij van invulling, door pilaren van verticale akkoorden moeiteloos bij elkaar gehouden. Maar ook verbindt ze de muziek aan haar zwangerschap die ze in deze periode doormaakte. Deze persoonlijke ervaring is een extra dimensie die de muziek, bijna letterlijk, laat leven.

Ballet van kleur en klank

Sergei Diaghilev van het befaamde gezelschap Ballets Russes in Parijs, zag wel wat in zijn talentvolle, maar nog volstrekt onbekende landgenoot Igor Stravinsky. Na een paar kleine opdrachten kreeg de componist het verzoek om muziek te schrijven bij een groot ballet. L’oiseau de feu is een klassiek sprookjesverhaal waarin een dappere prins een mooie prinses met behulp van een mythisch wezen uit handen van een boze tovenaar redt. Het moest een spektakel worden voor oog en oor, met een baanbrekende choreografie van Michel Fokine. Stravinsky kreeg van Diaghilev een enorm orkest tot zijn beschikking om de muziek minstens even kleurrijk te maken als de dans en de enscenering. Daarmee ging hij zeer consciëntieus aan het werk. Hij had voortdurend overleg met de choreograaf, decor- en kostuumontwerpers, dansers en andere betrokkenen om alles zo goed mogelijk op elkaar aan te laten sluiten. Zo volgde hij de kleuren die in de enscenering gebruikt werden in zijn muziek: het reine wit en blauw van de prins en de prinses is voornamelijk consonant en melodieus, het controversiële rood en oranje van de vuurvogel is chromatisch van klank en het paars en gifgroen van de tovenaar en zijn gevolg zijn gehuld in harde dissonanten.

Het succes was ongeëvenaard en er moesten zelfs extra voorstellingen ingelast worden. Vooral het werk Stravinsky maakte diepe indruk. Het was moderne muziek die het romantische ballet van de 19e eeuw achter zich liet, maar daar toch genoeg elementen van wist te behouden om geen al te abrupte stijlbreuk te veroorzaken. Met L’oiseau de feu vestigde Stravinsky zijn reputatie als groot componist die hij zijn leven lang zou behouden.

Kees Wisse

Biografieën

Residentie Orkest Den Haag
Het Residentie Orkest zet al ruim 120 jaar de toon als symfonieorkest. Daar zijn we trots op. We hebben een breed, verrassend en uitdagend repertoire en voeren de mooiste composities uit.
Chloe Rooke
Dirigent
Won in 2021 met haar tomeloze energie en aanstekelijk plezier de publieksprijs van de vooraanstaande Donatella Flick LSO Conducting Competition en was prijswinnaar van de International Conducting Competiton Rotterdam. Is emerging artist in residence van het Residentie Orkest.

Programma Danstheater

Choreograaf Hofesh Shechter is terug bij NDT voor een rauw en gewaagd nieuw werk voor NDT 1. Shechter staat bekend om werken die blootleggen wat er sluimert onder de oppervlakte, zowel in onszelf als de wereld om ons heen.

In Tunnel Vision ontvouwen droomachtige scènes zich naast plotselinge flarden van de realiteit, waarbij de dansers hun fysieke grenzen opzoeken. Groots en tegelijkertijd intiem, vol intense fysieke overgave en pulserende muziek, belooft dit werk een surrealistische reis te worden die je volledig meesleept.

Programma

Foyers

Over het programma

Jazz Orchestra Of The Concertgebouw (JOC) en dansgezelschap OFFprojects bundelen de krachten in Storm, een viering van de onvoorspelbare kracht van het leven en een uitnodiging om het onverwachte te omarmen. In deze voorstelling voor de grote zalen bewegen de 4 dansers en 18 jazzmusici tussen vaste frasen en speelse verkenningen. Tussen virtuositeit en tederheid. Het resultaat is een taal van beweging en geluid die verrast en betovert. Het wordt een mooie avond voor zowel muziek als dansliefhebbers.

Storm

Choreografie
Amos Ben-Tal

Compositie
Shabaka Hutchings

Dirigent
Rob Horsting

Dansers
Alex Blondeau, Adam Khazmuradov, Annakha Flos, Ekaterina Cheporova, Karolina Szymura

Muziek
Jazz Orchestra of the Concertgebouw

Musici
Marco Kegel, Jasper van Damme, Simon Rigter, Sjoerd Dijkhuizen, Jessie Brevé, Lucas Santana, Floriaan Wempe (saxophone), Suzan Veneman, Ellister van der Molen, Erik Veldkamp, Wim Both, Ruud Breuls, Jan van Duikeren, Sander Zweerink, Leo Koch (trumpet), Bert Boeren, Jan Oosting, Ilja Reingoud, Martin van den Berg, Lezaam Beets, Ron Oligschlaeger, Jeroen Vermazeren (trombone), Frans van Geest, Steve Zwanink (bass), Marcel Serierse, Tim Hennekes (drums)

Lichtontwerp
Xavier van Wersch

Geluid
Koert Berends

Artistiek advies
Yvan Dubreuil

Een coproductie OFFprojects & Jazz Orchestra of the Concertgebouw.

Fun Fact

Wist je dat… de Concertzaal van Amare eigenlijk een gebouw ín een gebouw is? De zaal waar het Residentie Orkest speelt, staat akoestisch los van de rest van Amare. Zo kan het orkest voluit spelen, terwijl elders in het gebouw gewoon gedanst en gerepeteerd wordt. Zonder elkaar te storen!

RO QUIZ

Wie dirigeerde De Vuurvogel bij het Residentie Orkest in 1928?
  • Chef-dirigent Peter van Anrooy

    Igor Stravinsky zelf

    Halverwege de jaren twintig van de vorige eeuw was Igor Stravinsky een beroemd componist, zeker in Europa. De verdiensten uit zijn werk waren niet slecht, maar er moesten dan ook een heleboel monden gevuld worden. Stravinsky was getrouwd, had enkele kinderen en kreeg ook de zorg voor zijn moeder. Om zijn inkomstenstroom wat regelmatiger te maken, trad hij daarom veelvuldig op als dirigent en pianist waaronder in Nederland. In september 1928 maakte Igor Stravinsky bij het Residentie Orkest zijn opwachting voor een concert geheel gewijd aan zijn muziek. Zoals De Vuurvogel die hij ook zelf dirigeerde. Stravinsky genoot van zijn verblijf in het Kurhaus; hij flaneerde langs het strand en dineerde dagelijks uitgebreid in het Kurhausrestaurant. Het betalen liet hij graag aan anderen over want “the world will pay me back what they didn’t pay to Bartók and Mozart”.

  • De bekende Stravinsky-dirigent Pierre Monteux

    Igor Stravinsky zelf

    Halverwege de jaren twintig van de vorige eeuw was Igor Stravinsky een beroemd componist, zeker in Europa. De verdiensten uit zijn werk waren niet slecht, maar er moesten dan ook een heleboel monden gevuld worden. Stravinsky was getrouwd, had enkele kinderen en kreeg ook de zorg voor zijn moeder. Om zijn inkomstenstroom wat regelmatiger te maken, trad hij daarom veelvuldig op als dirigent en pianist waaronder in Nederland. In september 1928 maakte Igor Stravinsky bij het Residentie Orkest zijn opwachting voor een concert geheel gewijd aan zijn muziek. Zoals De Vuurvogel die hij ook zelf dirigeerde. Stravinsky genoot van zijn verblijf in het Kurhaus; hij flaneerde langs het strand en dineerde dagelijks uitgebreid in het Kurhausrestaurant. Het betalen liet hij graag aan anderen over want “the world will pay me back what they didn’t pay to Bartók and Mozart”.

  • Igor Stravinsky zelf

    Igor Stravinsky zelf

    Halverwege de jaren twintig van de vorige eeuw was Igor Stravinsky een beroemd componist, zeker in Europa. De verdiensten uit zijn werk waren niet slecht, maar er moesten dan ook een heleboel monden gevuld worden. Stravinsky was getrouwd, had enkele kinderen en kreeg ook de zorg voor zijn moeder. Om zijn inkomstenstroom wat regelmatiger te maken, trad hij daarom veelvuldig op als dirigent en pianist waaronder in Nederland. In september 1928 maakte Igor Stravinsky bij het Residentie Orkest zijn opwachting voor een concert geheel gewijd aan zijn muziek. Zoals De Vuurvogel die hij ook zelf dirigeerde. Stravinsky genoot van zijn verblijf in het Kurhaus; hij flaneerde langs het strand en dineerde dagelijks uitgebreid in het Kurhausrestaurant. Het betalen liet hij graag aan anderen over want “the world will pay me back what they didn’t pay to Bartók and Mozart”.

Igor Stravinsky zelf

Halverwege de jaren twintig van de vorige eeuw was Igor Stravinsky een beroemd componist, zeker in Europa. De verdiensten uit zijn werk waren niet slecht, maar er moesten dan ook een heleboel monden gevuld worden. Stravinsky was getrouwd, had enkele kinderen en kreeg ook de zorg voor zijn moeder. Om zijn inkomstenstroom wat regelmatiger te maken, trad hij daarom veelvuldig op als dirigent en pianist waaronder in Nederland. In september 1928 maakte Igor Stravinsky bij het Residentie Orkest zijn opwachting voor een concert geheel gewijd aan zijn muziek. Zoals De Vuurvogel die hij ook zelf dirigeerde. Stravinsky genoot van zijn verblijf in het Kurhaus; hij flaneerde langs het strand en dineerde dagelijks uitgebreid in het Kurhausrestaurant. Het betalen liet hij graag aan anderen over want “the world will pay me back what they didn’t pay to Bartók and Mozart”.

Vandaag in het orkest

Alexandra Bons

eerste viool

Florianne Remme

cello

Mirjam Steinmann

hoorn
Help Den Haag aan muziek!

Steun ons en help alle inwoners van Den Haag te bereiken en te verbinden met onze muziek.

Bekijk alle programmaboekjes

Zit u in de zaal?

Houd rekening met uw buren en zet de helderheid van uw scherm omlaag.