Muziek die voelt als een verhaal dat verteld móét worden. Anastasia Kobekina stapt voor het eerst op het podium van Amare en brengt Dvořáks Celloconcert tot leven: warm, zingend en hartstochtelijk. Kerem Hasan leidt je naar Tsjaikovski’s Pathétique, een symfonie die je langzaam meeneemt van verlangen naar verstilling.

De rode draad is emotie in beweging. Dvořák schreef zijn Celloconcert terwijl heimwee hem in New York overviel; Slavische kleuren, lyrische lijnen en zachte melancholie vloeien samen tot een groots, doorleefd werk. Tsjaikovski’s Pathétique klinkt als een innerlijke bekentenis: impulsief, kwetsbaar, soms wanhopig, dan weer teder, en aan het einde word je gegrepen door de ademloze stilte. Samen vormen ze een avond die voelt als een roman in twee hoofdstukken.