Iets nieuws ontdekken, meegesleept worden, verrast worden; dat is de kracht van klassieke muziek. Prokofjevs bekende en bruisende Eerste symfonie (de Klassieke) zet de toon: kort, sprankelend en vol humor. Daarna hoor je het zelden gespeelde Achtste vioolconcert van Spohr, een dramatische mini-opera voor viool, met soliste Salomé Bonnema – in 2024 winnares van het Oskar Back Concours. Tot slot schildert Sibelius in zijn Pelléas et Mélisande meesterlijk een verhaal van fluisterende spanning en verborgen verlangen.

Dit concert draait om muziek die speelt met verwachting: bekend van klank, verrassend van karakter. Prokofjev knipoogde naar Haydn en Mozart, maar met moderne scherpte. Spohr deed voor zijn tijd iets radicaal nieuws en liet de viool klinken als een operazanger; met recitatieven, aria’s en dramatische wendingen. Bonnema’s expressieve speelstijl past daar perfect bij. In Sibelius’ toneelsuite ontvouwt dirigent Leonard Elschenbroich een fijnzinnige, bijna filmische sfeer die dankzij de akoestiek van de Nieuwe Kerk alle ruimte krijgt om te betoveren. Een concert waarin klassieke vormen nieuwe gedaanten krijgen.